W numerze:

Wojciech Kaczor
Doradca Private Banking&Wealth Management mBank S.A.
EFP EFPA
Niebo gwiaździste nade mną i prawo moralne we mnie

Za nami kolejne już spotkanie w gronie certyfikowanych doradców. Kolejny raz prelekcje, miejsce spotkania oraz pogoda zostały perfekcyjnie zgrane. O ile jestem w stanie zrozumieć organizację miejsca oraz dobór prelegentów, o tyle kwestia organizacji świetnej pogody to dla mnie zagadka.

Podobną zagadką jest także pełny kształt MIFID II. Uważnie słuchałem Panów z PWC, aby uzyskać jak najwięcej danych co do przyszłości rynku usług doradztwa finansowego. Informacje, jakie przekazali to te, o których już można myśleć oraz te które jeszcze nie są opracowane przez ustawodawców. Do startu MIFID II zostało trochę ponad 2 miesiące. Więc tym bardziej jestem zaskoczony, ilu informacji jeszcze nie mamy.  

Ciekawe informacje przekazał Pan Rafał Madej z 2 edycji badania EFP Polska. Myślę, że zarówno dane jak i wnioski z nich płynące są bardzo ważne dla całego środowiska. Dlatego też dziwi mnie stosunkowo mała liczba uczestników badania. Zapewniam tych co nie uczestniczyli, że ilość czasu, jaką trzeba było poświęcić nie zmienia życia ani też nie wpływa na jego jakość. Wypełnienie ankiety zajęło parę minut. Wszyscy wiemy, że im większa ilość uczestników tym lepsze jakościowo wnioski można wyciągnąć.

Pozostając chwilkę przy badaniu EFPA Polska chciałbym podnieść kwestię jednego pytania z ankiety. Mam tu na myśli pytanie związane z wątpliwościami przy oferowaniu produktów inwestycyjnych Klientom. 14 % spośród nas nigdy nie miało żadnych wątpliwości, 18 % wątpliwości miało bardzo rzadko,  35 % wahało się często, a 9 % respondentów bardzo często miało problem w rozmowach z Klientami.  Tak czy inaczej większość badanych miała wątpliwości. Tu chciałbym postawić pytanie o rodzaj tych wątpliwości. Czy był to problem etyczny związany z niedokładnym dopasowaniem adekwatności i odpowiedniości produktu do profilu inwestycyjnego Klienta lub procentowego udziału w portfelu? Czy też wątpliwości dotyczyły samego produktu, tj. oceny prawdopodobieństwa sukcesu inwestycji, kierunku trendu dotyczącego czynników wpływających na sukces bądź porażkę, aż po rozważania na temat wiedzy, doświadczeń i rzetelności zarządzających przedmiotową inwestycją? Jestem pewny, że odpowiedzi dotyczyły zarówno wątpliwości w kwestiach etycznych jak i merytorycznych. W mojej opinii rozgraniczenie w pytaniach tych dwóch elementów, rzuciłoby drastycznie odmienne światło na wnioski wyciągane z badania.  

Pewnie trudno będzie dociec jak wyglądałby rozkład głosów (z uwzględnieniem tych dwóch kryteriów), ale myślę, że mogłoby to być zaskoczenie. Dylemat ten pozostawiam już każdemu z osobna. W końcu każdy słyszy to co myśli.

Kolejny temat prezentowany, przy którym chcę się zatrzymać to nasza przyszłość.

Niezmiernie ważną kwestię omawiała Pani Ewa Małyszko. Nie byłem bardzo zaskoczony danymi o świadomości Polaków (a właściwie jej braku) związanych  z jakością życia, gdy nastanie czas emerytury. Pomysł projektu zachęty do dodatkowego oszczędzania to kolejna próba uświadomienia problemu, jaki czeka nas wszystkich. Brak zaufania do polityków (zwracam uwagę, że nie oceniam żadnej z partii), którzy dość chętnie sięgają po środki gromadzone na przyszłość to problem, który nie będzie łatwy do pokonania. Myślę, że oprócz tego, w co będą inwestowane środki, przez kogo oraz ile będzie to kosztować to niezmiernie ważną kwestią będzie dziedziczenie gromadzonych środków. Każdemu z nas łatwiej będzie podjąć decyzję o odkładaniu środków na przyszłość, jeżeli będą jasno opisane kwestie dziedziczenia. Z racji wiedzy oraz obowiązków służbowych nam będzie łatwiej podjąć taka decyzję. Lecz co z ludźmi, którzy nie mają odpowiedniej wiedzy, doświadczeń czy choćby chęci aby toczyć takie rozważania?

Tematów, jakie można by poruszyć po naszym Kongresie jest znacznie więcej lecz formuła newslettera jest nieubłagana (o czy już kiedyś wspominałem). Jak zwykle zachęcam do dzielenia się przemyśleniami.